غزل شمارهٔ ۹۳۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G932:1 مها به دل نظری کن که دل تو را داردکه روز و شب به مراعاتت اقتضا دارد
2. G932:2 ز شادی و ز فرح در جهان نمی‌گنجدکه چون تو یار دلارام خوش لقا دارد
3. G932:3 همی‌رسد به گریبان آسمان دستشکه او چو سایه ز ماه تو مقتدا دارد
4. G932:4 به آفتاب تو آن را که پشت گرم شودچرا دلیر نباشد حذر چرا دارد
5. G932:5 چرا به پنجه کمرگاه کوه را نکشدکسی که ز اطلس عشق خوشت قبا دارد
6. G932:6 تو خود جفا نکنی ور کنی جفا بر دلبکن بکن که به کردار تو رضا دارد
7. G932:7 چرا نباشد راضی بدان جفای لطیفکه او طراوت آب و دم صبا دارد
8. G932:8 در آتش غم تو همچو عود عطاریستدل شریف که او داغ انبیا دارد
9. G932:9 خمش خمش که سخن آفرین معنی بخشبرون گفت سخن‌های جان فزا دارد

ganjoor: sh932 · public domain