Divan-e Shams Ghazal 945 ← previous · next →

Divan-e Shams · G945 · 15 beyts

غزل شمارهٔ ۹۴۵

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

  1. G945:1 ندا رسید به جان‌ها که چند می‌پاییدبه سوی خانه اصلی خویش بازآیید
  2. G945:2 چو قاف قربت ما زاد و بود اصل شماستبه کوه قاف بپرید خوش چو عنقایید
  3. G945:3 ز آب و گل چو چنین کنده ایست بر پاتانبجهد کنده ز پا پاره پاره بگشایید
  4. G945:4 سفر کنید از این غربت و به خانه رویداز این فراق ملولیم عزم فرمایید
  5. G945:5 به دوغ گنده و آب چه و بیابان‌هاحیات خویش به بیهوده چند فرسایید
  6. G945:6 خدای پر شما را ز جهد ساخته استچو زنده‌اید بجنبید و جهد بنمایید
  7. G945:7 به کاهلی پر و بال امید می‌پوسدچو پر و بال بریزد دگر چه را شایید
  8. G945:8 از این خلاص ملولید و قعر این چه نیهلا مبارک در قعر چاه می‌پایید
  9. G945:9 ندای فاعتبروا بشنوید اولوالابصارنه کودکیت سر آستین چه می‌خایید
  10. G945:10 خود اعتبار چه باشد به جز ز جو جستنهلا ز جو بجهید آن طرف چو برنایید
  11. G945:11 درون هاون شهوت چه آب می‌کوبیدچو آبتان نبود باد لاف پیمایید
  12. G945:12 حطام خواند خدا این حشیش دنیا رادر این حشیش چو حیوان چه ژاژ می‌خایید
  13. G945:13 هلا که باده بیامد ز خم برون آییدپی قطایف و پالوده تن بپالایید
  14. G945:14 هلا که شاهد جان آینه همی‌جویدبه صیقل آینه‌ها را ز زنگ بزدایید
  15. G945:15 نمی‌هلند که مخلص بگویم این‌ها راز اصل چشمه بجویید آن چو جویایید

ganjoor: sh945 · public domain