The whole ghazal ↗

1. 1 هزار جان مقدس فدای روی تو باد·که در جهان چو تو خوبی کسی ندید و نزاد
2. 2 هزار رحمت دیگر نثار آن عاشق·که او به دام هوای چو تو شهی افتاد
3. 3 ز صورت تو حکایت کنند یا ز صفت·که هر یکی ز یکی خوشترست زهی بنیاد
4. 4 دلم هزار گره داشت همچو رشته سحر·ز سحر چشم خوشت آن همه گره بگشاد
5. 5 بلندبین ز تو گشتست هر دو دیده عشق·ببین تو قوت شاگرد و حکمت استاد
6. 6 نشسته‌ایم دل و عشق و کالبد پیشت·یکی خراب و یکی مست وان دگر دلشاد
7. 7 به حکم تست بخندانی و بگریانی·همه چو شاخ درختیم و عشق تو چون باد
8. 8 به باد زرد شویم و به باد سبز شویم·تو راست جمله ولایت تو راست جمله مراد
9. 9 کلوخ و سنگ چه داند بهار جز اثری·بهار را ز چمن پرس و سنبل و شمشاد