غزل شمارهٔ ۹۷۱

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G971:1 عشق تو مست و کف زنانم کردمستم و بیخودم چه دانم کرد
2. G971:2 غوره بودم کنون شدم انگورخویشتن را ترش نتانم کرد
3. G971:3 شکرینست یار حلواییمشت حلوا در این دهانم کرد
4. G971:4 تا گشاد او دکان حلواییخانه‌ام برد و بی‌دکانم کرد
5. G971:5 خلق گوید چنان نمی‌بایدمن نبودم چنین چنانم کرد
6. G971:6 اولا خم شکست و سرکه بریختنوحه کردم که او زیانم کرد
7. G971:7 صد خم می به جای آن یک خمدرخورم داد و شادمانم کرد
8. G971:8 در تنور بلا و فتنه خویشپخته و سرخ رو چو نانم کرد
9. G971:9 چون زلیخا ز غم شدم من پیرکرد یوسف دعا جوانم کرد
10. G971:10 می‌پریدم ز دست او چون تیردست در من زد و کمانم کرد
11. G971:11 پر کنم شکر آسمان و زمینچون زمین بودم آسمانم کرد
12. G971:12 از ره کهکشان گذشت دلمزان سوی کهکشان کشانم کرد
13. G971:13 نردبان‌ها و بام‌ها دیدمفارغ از بام و نردبانم کرد
14. G971:14 چون جهان پر شد از حکایت مندر جهان همچو جان نهانم کرد
15. G971:15 چون مرا نرم یافت همچو زبانچون زبان زود ترجمانم کرد
16. G971:16 چون زبان متصل به دل بودمراز دل یک به یک بیانم کرد
17. G971:17 چون زبانم گرفت خون ریزیهمچو شمشیر در میانم کرد
18. G971:18 بس کن ای دل که در بیان نایدآن چه آن یار مهربانم کرد

ganjoor: sh971 · public domain