پوری غزل ↗

1. 1 هر که را ذوق دین پدید آید·شهد دنیاش کی لذیذ آید
2. 2 آن چنان عقل را چه خواهی کرد·که نگوسار یک نبیذ آید
3. 3 عقل بفروش و جمله حیرت خر·که تو را سود از این خرید آید
4. 4 نه از آن حالتیست ای عاقل·که در او عقل کس بدید آید
5. 5 نشود باز این چنین قفلی·گر همه عقل‌ها کلید آید
6. 6 گر درآیند ذره ذره به بانگ·آن همه بانگ ناشنید آید
7. 7 چه شود بیش و کم از این دریا·بنده گر پاک وگر پلید آید
8. 8 هر که رو آورد بدین دریا·گر یزیدست بایزید آید