The whole ghazal ↗

1. 1 پیرهن یوسف و بو می‌رسد·در پی این هر دو خود او می‌رسد
2. 2 بوی می لعل بشارت دهد·کز پی من جام و کدو می‌رسد
3. 3 نفس اناالحق تو منصور گشت·نور حقش توی به تو می‌رسد
4. 4 نیست زیان هیچ ز سنگ آب را·سنگ بلاها به سبو می‌رسد
5. 5 آب حیاتست ورای ضمیر·جوی بکن کآب به جو می‌رسد
6. 6 آب بزن بر حسد آتشین·باد در این خاک از او می‌رسد
7. 7 عشق و خرد خانه درون جنگیند·عربده هر لحظه به کو می‌رسد
8. 8 هر چه دهد عاشق از رخت و بخت·عاقبت آن جمله بدو می‌رسد
9. 9 گرچه بسی برد ز شوهر عروس·او و جهازش نه به شو می‌رسد
10. 10 مایده‌ای خواستی از آسمان·خیز ز خود دست بشو می‌رسد
11. 11 مژده ده ای عشق که از شمس دین·از تبریز آیت نو می‌رسد