Diván de Shams› Gazal 1301 ← anterior · siguiente →
Diván de Shams · G1301 · 14 versos
غزل شمارهٔ ۱۳۰۱
Abra cualquier beyt para su propia página: versión, comentario, palabras difíciles.
- G1301:1 ما دو سه رند عشرتی جمع شدیم این طرفچون شتران رو به رو پوز نهاده در علف
- G1301:2 از چپ و راست میرسد مست طمع هر اشتریچون شتران فکنده لب مست و برآوریده کف
- G1301:3 غم مخورید هر شتر ره نبرد بدین اغلزانک به پستیاند و ما بر سر کوه بر شرف
- G1301:4 کس به درازگردنی بر سر کوه کی رسدورچه کنند عف عفی غم نخوریم ما ز عف
- G1301:5 بحر اگر شود جهان کشتی نوح اندرآکشتی نوح کی بود سخره غرقه و تلف
- G1301:6 کان زمردیم ما آفت چشم اژدهاآنک لدیغ غم بود حصه اوست وااسف
- G1301:7 جمله جهان پرست غم در پی منصب و درمما خوش و نوش و محترم مست طرب در این کنف
- G1301:8 مست شدند عارفان مطرب معرفت بیازود بگو رباعیی پیش درآ بگیر دف
- G1301:9 باد به بیشه درفکن در سر سرو و بید زنتا که شوند سرفشان بید و چنار صف به صف
- G1301:10 بید چو خشک و کل بود برگ ندارد و ثمرجنبش کی کند سرش از دم و باد لاتخف
- G1301:11 چاره خشک و بیمدد نفخه ایزدی بودکوست به فعل یک به یک نیست ضعیف و مستخف
- G1301:12 نخله خشک ز امر حق داد ثمر به مریمییافت ز نفخ ایزدی مرده حیات مؤتنف
- G1301:13 ابله اگر زنخ زند تو ره عشق گم مکنپیشه عشق برگزین هرزه شمر دگر حرف
- G1301:14 چون غزلی به سر بری مدحت شمس دین بگووز تبریز یاد کن کوری خصم ناخلف
ganjoor: sh1301 · public domain