خواندن› دفتر ۲› بخش ۳۴ - انکار فلسفی بر قرائت ان اصبح ماکم غورا› بیت ۱۷۰۵
M2:1705 — پس نشانیها که اندر انبیاست / خاص آن جان را بود کو آشناست
M2:1705
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
معجزات و نشانههای معنوی پیامبران تنها برای کسانی قابل درک و تأثیرگذار است که روحشان از پیش با عالم غیب و حقیقت الهی آشنایی و سنخیت داشته باشد.
مولانا در این بیت یک اصل مهم در معرفتشناسی عرفانی را بیان میکند. او توضیح میدهد که نشانههای الهی و معجزات پیامبران، مانند آنچه در داستان برای عاشق رخ داد، اموری همگانی و قابل فهم برای همه نیستند. این نشانهها مانند یک زبان رمزی هستند که فقط «آشنایان» آن را میفهمند.
در ابیات قبل، یک ناظر بیرونی شور و بیخویشی عاشق را میبیند و آن را به ریاکاری و نفاق نسبت میدهد، زیرا از «نشان وصلی» که به عاشق رسیده بیخبر است. مولانا میگوید این نشانهها فقط برای کسی «نشان» است که گیرندهی آن باشد و با منبع آن یعنی معشوق، ارتباطی روحی و درونی دارد. این نشانهها برای روحهای بیگانه و ناآشنا، بیمعنا و نامفهوم است.
بنابراین، معجزات انبیا نیز تنها برای جانهایی کارگر میافتد که از پیش، استعدادی برای درک حقیقت و آشنایی با مبدأ دارند. کسی که کاملاً با عالم معنا بیگانه است، حتی با دیدن بزرگترین معجزات، آن را انکار میکند یا به سحر و جادو نسبت میدهد. شرط دیدن و فهمیدن، داشتن «آشنایی» قبلی روح است.
- اندر
- در، داخلِ
- خاص
- مخصوص، ویژه
- کو
- که او
- آشنا
- آگاه، دارای شناخت و سنخیت قبلی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.