غزل شمارهٔ ۱۱۴۲

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1142:1 درخت اگر متحرک بدی به پا و به پرنه رنج اره کشیدی نه زخمه‌های تبر
2. G1142:2 ور آفتاب نرفتی به پر و پا همه شبجهان چگونه منور شدی بگاه سحر
3. G1142:3 ور آب تلخ نرفتی ز بحر سوی افقکجا حیات گلستان شدی به سیل و مطر
4. G1142:4 چو قطره از وطن خویش رفت و بازآمدمصادف صدف او گشت و شد یکی گوهر
5. G1142:5 نه یوسفی به سفر رفت از پدر گریاننه در سفر به سعادت رسید و ملک و ظفر
6. G1142:6 نه مصطفی به سفر رفت جانب یثرببیافت سلطنت و گشت شاه صد کشور
7. G1142:7 وگر تو پای نداری سفر گزین در خویشچو کان لعل پذیرا شو از شعاع اثر
8. G1142:8 ز خویشتن سفری کن به خویش ای خواجهکه از چنین سفری گشت خاک معدن زر
9. G1142:9 ز تلخی و ترشی رو به سوی شیرینیچنانک رست ز تلخی هزار گونه ثمر
10. G1142:10 ز شمس مفخر تبریز جوی شیرینیاز آنک هر ثمر از نور شمس یابد فر

ganjoor: sh1142 · public domain