غزل شمارهٔ ۱۲۸۷

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1287:1 مباد با کس دیگر ثنا و دشنامشکه هر دو آب حیاتست پخته و خامش
2. G1287:2 خمار باده او خوشترست یا مستیکه باد تا به ابد جان‌های ما جامش
3. G1287:3 ستم ز عدل ندانم ز مستی ستمشمرا مپرس ز عدل و ز لطف و انعامش
4. G1287:4 جفای او که روان گریزپای مراحریف مرغ وفا کرد دانه و دامش
5. G1287:5 بسی بهانه روانم نمود تا نرودکشید جانب اقبال کام و ناکامش
6. G1287:6 طرب نخواهد آن کس که درد او بشناختنشان نماند او را که بشنود نامش

ganjoor: sh1287 · public domain