غزل شمارهٔ ۱۳۳

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G133:1 غمزه عشقت بدان آرد یکی محتاج راکاو به یک جو برنسنجد هیچ صاحب تاج را
2. G133:2 اطلس و دیباج بافد عاشق از خون جگرتا کشد در پای معشوق اطلس و دیباج را
3. G133:3 در دل عاشق کجا یابی غم هر دو جهان؟پیش مکی قدر کی باشد امیر حاج را؟
4. G133:4 عشق معراجیست سوی بام سلطان جمالاز رخ عاشق فروخوان قصه معراج را
5. G133:5 زندگی ز آویختن دارد چو میوه از درختزان همی‌بینی در آویزان دو صد حلاج را
6. G133:6 گر نه علم حال فوق قال بودی کی بدی؟بنده احبار بخارا خواجه‌ نساج را
7. G133:7 بلمه ای‌هان تا نگیری ریش کوسه در نبردهندوی ترکی میاموز آن ملک تمغاج را
8. G133:8 همچو فرزین کژروست و رخ سیه بر نطع شاهآنک تلقین می‌کند شطرنج مر لجلاج را
9. G133:9 ای که میرخوان بغراقان روحانی شدیبر چنین خوانی چه چینی خرده تتماج را؟
10. G133:10 عاشق آشفته از آن گوید که اندر شهر دلعشق دایم می‌کند این غارت و تاراج را
11. G133:11 بس کن ایرا بلبل عشقش نواها می‌زندپیش بلبل چه محل باشد دم دراج را؟

ganjoor: sh133 · public domain