غزل شمارهٔ ۱۳۹۲

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1392:1 یار شدم، یار شدم، با غم تو یار شدمتا که رسیدم بَرِ تو، از همه بیزار شدم
2. G1392:2 گفت مرا چرخ فلک: «عاجزم از گردش تو»گفتم: «این نقطه مرا کرد که پرگار شدم»
3. G1392:3 غلغلهٔ می شنوم روز و شب از قبهٔ دلاز روش قبهٔ دل گنبد دوّار شدم
4. G1392:4 تا که فتادم چو صدا ناگه در چنگ غمتاز هوس زخمهٔ تو کم ز یکی تار شدم
5. G1392:5 دزدد غم گردن خود از حذر سیلی منزانک من از بیشهٔ جان حیدر کرّار شدم
6. G1392:6 تا که بدیدم قدحش سرده اوباش منمتا که بدیدم کلهش بی‌دل و دستار شدم
7. G1392:7 تا که قلندر دل من داد می مُذهِل منرقص‌کنان، دلق‌کشان جانب خمّار شدم
8. G1392:8 گفت مرا خواجه فرج: «صبر رهاند ز حرج»هیچ مگو کز فرج‌ست اینک گرفتار شدم
9. G1392:9 چرخ بگردید بسی تا که چنین چرخ زدمیار بنالید بسی تا که در این غار شدم
10. G1392:10 نیم‌شبی همره مه روی نهادم سوی رهدر هوس خوبی او جانب گلزار شدم
11. G1392:11 گاه چو سوسن پی گل شاعر و مدّاح شدمگاه چو بلبل به سحر سخرهٔ تکرار شدم
12. G1392:12 زوبع اندیشه شدم، صد فن و صد پیشه شدمکار تو را دید دلم، عاقبت از کار شدم

ganjoor: sh1392 · public domain