غزل شمارهٔ ۱۶۸۹

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1689:1 صد بار مردم ای جان وین را بیازمودمچون بوی تو بیامد دیدم که زنده بودم
2. G1689:2 صد بار جان بدادم وز پای درفتادمبار دگر بزادم چون بانگ تو شنودم
3. G1689:3 تا روی تو بدیدم از خویش نابدیدمای ساخته چو عیدم وی سوخته چو عودم
4. G1689:4 دامی است در ضمیرم تا باز عشق گیرمآن باز بازگونه چون مرغ درربودم
5. G1689:5 ای شعله‌های گردان در سینه‌های مردانگردان به گرد ماهت چون گنبد کبودم
6. G1689:6 آن ساعت خجسته تو عهدها ببستهمن توبه‌ها شکسته بودم چنانک بودم
7. G1689:7 عقلم ببرد از ره کز من رسی تو در شهچون سوی عقل رفتم عقلم نداشت سودم

ganjoor: sh1689 · public domain