غزل شمارهٔ ۱۷۱۷

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1717:1 لولیکان تویم در بگشا ای صنملولیکان را دمی بار ده ای محتشم
2. G1717:2 ای تو امان جهان ای تو جهان را چو جانای شده خندان دهان از کرمت دم به دم
3. G1717:3 امن دو عالم توی گوهر آدم تویهین که رسید از حبش بر سر کوی حشم
4. G1717:4 چون برسد کوس تو کمتر جاسوس توگردد هر لولیی صاحب طبل و علم
5. G1717:5 رایت نصرت فرست لشکر عشرت فرستتا که ز شادی ما جان نبرد هیچ غم
6. G1717:6 تیغ عرب برکنیم بر سر ترکان زنیمچون لطفت برکشد بر خط لولی رقم
7. G1717:7 خوف مهل در میان بانگ بزن کالامانعشرت با خوف جان راست نیاید به هم
8. G1717:8 مهر برآور به جوش وز دل چنگ آن خروشپر کن از عیش گوش پر کن از می شکم
9. G1717:9 تا سوی تبریز جان جانب شمس الزمانآید صافی روان گوید ای من منم

ganjoor: sh1717 · public domain