غزل شمارهٔ ۱۷۳۸

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1738:1 به گوشه‌ای بروم گوش آن قدح گیرمکه عاشق قدح و درد و خصم تدبیرم
2. G1738:2 خوش است گوشه و یا گوشه گشته‌ای چون منبه هر چه باشد از این دو چو شهد و چون شیرم
3. G1738:3 چو آب و روغن با هر کی مرغ آبی نیستکه زهره طالعم و شکر سکرتأثیرم
4. G1738:4 ز خلق من آن خواهم که شکر سکر کنددگر همه به تو بخشیدم ای بک و میرم
5. G1738:5 روم سری بنهم کان سری است باده جانکه خفته به سر پراحتیال و تزویرم

ganjoor: sh1738 · public domain