غزل شمارهٔ ۱۸۱۲

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G1812:1 ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بینای تو چنین و صد چنین مخدوم جانم شمس دین
2. G1812:2 تا غمزه‌ات خون ریز شد وان زلف عنبربیز شدجان بنده تبریز شد مخدوم جانم شمس دین
3. G1812:3 خورشید جان همچون شفق در مکتب تو نوسبقای بنده‌ات خاصان حق مخدوم جانم شمس دین
4. G1812:4 ای بحر اقبال و شرف صد ماه و شاهت در کنفبرداشتم پیش تو کف مخدوم جانم شمس دین
5. G1812:5 ای هم ملوک و هم ملک در پیشت ای نور فلکاز همدگر مسکینترک مخدوم جانم شمس دین
6. G1812:6 مطلوب جمله جان‌ها جان را سوی اجلال‌هاتو داده پر و بال‌ها مخدوم جانم شمس دین
7. G1812:7 دل را ز تو حالی دگر در سلطنت قالی دگرتا پرد از بالی دگر مخدوم جانم شمس دین

ganjoor: sh1812 · public domain