غزل شمارهٔ ۲۱۴۷

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2147:1 چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی اوعنبر نی و مشک نی بوی وی است بوی او
2. G2147:2 سلسله‌ای است بی‌بها دشمن جمله توبه‌هاتوبه شکست من کیم سنگ من و سبوی او
3. G2147:3 توبه شکست او بسی توبه و این چنین کسیپرده دری و دلبری خوی وی است خوی او
4. G2147:4 توبه‌ی من برای او توبه‌شکن هوای اوتوبه من گناه من سوخته پیش روی او
5. G2147:5 شاخ و درخت عقل و جان نیست مگر به باغ اوآب حیات جاودان نیست مگر به جوی او
6. G2147:6 عشق و نشاط گستری با می و رطلِ ساغریمی‌رسد از کنارها غلغل و های هوی او
7. G2147:7 مرد که خودپسند شد همچو کدو بلند شدتا نشود ز خود تهی پر نشود کدوی او
8. G2147:8 سایه که باز می‌شود جمع و دراز می‌شودهست ز آفتاب جان قوت جست و جوی او
9. G2147:9 سایه وی است و نور او جمع وی است و دور اونور ز عکس روی او سایه ز عکس موی او
10. G2147:10 ای مه و آفتاب جان پرده دری مکن عیانتا ز فلک فرودَرَد پرده‌ی هفت تویِ او
11. G2147:11 چیست درون جَیب من جز تو و من حجاب منای من و تو فنا شده پیش بقای اویِ او

ganjoor: sh2147 · public domain