غزل شمارهٔ ۲۱۶۹

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2169:1 ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی توبمال این چشم‌ها را گر به پندار یقینی تو
2. G2169:2 که مکر حق چنان تند است کز وی دیده جانتتو را عرشی نماید او و گر باشی زمینی تو
3. G2169:3 گمان خاینی می بر تو بر جان امین شکلتکه گر تو ساده دل باشی ندارد سود امینی تو
4. G2169:4 خریدی هندوی زشتی قبیحی را تو در چادرتو ساده پوستین بر بوی زهره روی چینی تو
5. G2169:5 چو شب در خانه آوردی بدیدی روش بی‌چادرز رویش دیده بگرفتی ز بویش بستی بینی تو
6. G2169:6 در این بازار طراران زاهدشکل بسیارندفریبندت اگر چه اهل و باعقل متینی تو
7. G2169:7 مگر فضل خداوند خداوندان شمس الدینکند تنبیه جانت را کند هر دم معینی تو
8. G2169:8 ببین آن آفتابی را کش اول نیست و نی پایانکه اندر دین همی‌تابد اگر از اهل دینی تو
9. G2169:9 به سوی باغ وحدت رو کز او شادی همی‌رویدکه هر جزوت شود خندان اگر در خود حزینی تو

ganjoor: sh2169 · public domain