غزل شمارهٔ ۲۳۰

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G230:1 ز سوز شوق دل من همی‌زند عللاکه بوک دررسدش از جناب وصل صلا
2. G230:2 دلست همچو حسین و فراق همچو یزیدشهید گشته دو صد ره به دشت کرب و بلا
3. G230:3 شهید گشته به ظاهر حیات گشته به غیباسیر در نظر خصم و خسروی به خلا
4. G230:4 میان جنت و فردوس وصل دوست مقیمرهیده از تک زندان جوع و رخص و غلا
5. G230:5 اگر نه بیخ درختش درون غیب ملیستچرا شکوفه وصلش شکفته است ملا
6. G230:6 خموش باش و ز سوی ضمیر ناطق باشکه نفس ناطق کلی بگویدت افلا

ganjoor: sh230 · public domain