غزل شمارهٔ ۲۳۱۲

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2312:1 دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفتههم خلوت و هم بی‌گه در دیر صفا رفته
2. G2312:2 با آن مه بی‌نقصان سرمست شده رقصاندستی سر زلف او دستی می بگرفته
3. G2312:3 در رسته بازاری هر جا بده اغیاریدر جانش زده ناری آن خونی آشفته
4. G2312:4 و آن لعل چو بگشاید تا قند شکر خایداز عرش نثار آید بس گوهر ناسفته
5. G2312:5 دل دزدد و بستاند وز سر دلت داندتا جمله فروخواند پنهانی ناگفته
6. G2312:6 از حسن پری زاده صد بی‌دل و دل دادهدر هر طرف افتاده هم یک یک و هم جفته
7. G2312:7 نوری که از او تابد هر چشم که برتابدبیدار ابد یابد در کالبد خفته
8. G2312:8 از هفت فلک بیرون وز هر دو جهان افزونوین طرفه که آن بی‌چون اندر دل بنهفته
9. G2312:9 از بهر چنین مشکل تبریز شده حاصلو اندر پی شمس الدین پای دل من کفته

ganjoor: sh2312 · public domain