غزل شمارهٔ ۲۳۳۵

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2335:1 رندان همه جمعند در این دیر مغانهدرده تو یکی رطل بدان پیر یگانه
2. G2335:2 خون ریزبک عشق در و بام گرفته‌ستو آن عقل گریزان شده از خانه به خانه
3. G2335:3 یک پرده برانداخته آن شاهد اعظماز پرده برون رفته همه اهل زمانه
4. G2335:4 آن جنس که عشاق در این بحر فتادندچه جای امان باشد و چه جای امانه
5. G2335:5 کی سرد شود عشق ز آواز ملامتهرگز نرمد شیر ز فریاد زنانه
6. G2335:6 پر کن تو یکی رطل ز می‌های خداییمگذار خدایان طبیعت به میانه
7. G2335:7 اول بده آن رطل بدان نفس محدثتا ناطقه‌اش هیچ نگوید ز فسانه
8. G2335:8 چون بند شود نطق یکی سیل درآیدکز کون و مکان هیچ نبینی تو نشانه
9. G2335:9 شمس الحق تبریز چه آتش که برافروختاحسنت زهی آتش و شاباش زبانه

ganjoor: sh2335 · public domain