غزل شمارهٔ ۲۴۹۶

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2496:1 خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند می‌دهیهست شکرلبی اگر سرکه به قند می‌دهی
2. G2496:2 گر تو نمی‌خری مخر می به هوس همی‌خرمعاشق و بیخودم مرا هرزه چه پند می‌دهی
3. G2496:3 پیشتر آ تو ای پری از ترشی توی بریتاج و کمر عطا کنی بخت بلند می‌دهی
4. G2496:4 جان به هزار ولوله بهر تو گشت حاملهکآتش عشق خویش را تو به سپند می‌دهی
5. G2496:5 چون فرهاد می‌کشی جان مرا به که کنیور نه به دست جان من از چه کلند می‌دهی
6. G2496:6 هر چه که می‌دهی بده بی‌خبر آن کسی که اوبر تو گمان برد که تو بهر گزند می‌دهی
7. G2496:7 برگ گلی همی‌بری باغ به پیش می‌کشیلاشه خری همی‌بری بیست سمند می‌دهی
8. G2496:8 شاکر خدمتی ولی گاه ز لاابالیینی به گنه همی‌زنی نی به پسند می‌دهی
9. G2496:9 چون سر زید بشکند چاره عمرو می‌کنیچون به دمشق قحط شد آب به جند می‌دهی
10. G2496:10 چند بگفتمت مگو لیک تو را گناه چیستای تو چو آسیا به تو آنچ دهند می‌دهی

ganjoor: sh2496 · public domain