غزل شمارهٔ ۲۶۸۴

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2684:1 شنودم من که چاکر را ستودیکی باشم من تو لطف خود نمودی
2. G2684:2 تو کان لعل و جان کهرباییبه رحمت برگ کاهی را ربودی
3. G2684:3 یکی آهن بدم بی‌قدر و قیمتتوام آیینه ای کردی زدودی
4. G2684:4 ز طوفان فناام واخریدیکه هم نوحی و هم کشتی جودی
5. G2684:5 دلا گر سوختی چون عود بودهوگر خامی بسوز اکنون که عودی
6. G2684:6 به زیر سایه اقبال خفتمبرون پنج حس راهم گشودی
7. G2684:7 بدان ره بی‌پر و بی‌پا و بی‌سربه شرق و غرب شاید شد به زودی
8. G2684:8 در آن ره نیست خار اختیارینه ترسایی است آن جا نه جهودی
9. G2684:9 برون از خطه چرخ کبودشرهیده جان ز کوری و کبودی
10. G2684:10 چه می‌گریی بر خندندگان روچه می‌پایی همان جا رو که بودی
11. G2684:11 از این شهدی که صد گون نیش داردبجز دنبل ببین چیزی فزودی

ganjoor: sh2684 · public domain