غزل شمارهٔ ۲۸۲۰

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2820:1 چو به شهر تو رسیدم تو ز من گوشه گزیدیچو ز شهر تو برفتم به وداعیم ندیدی
2. G2820:2 تو اگر لطف گزینی و اگر بر سر کینیهمه آسایش جانی همه آرایش عیدی
3. G2820:3 سبب غیرت توست آنک نهانی و اگر نیهمه خورشید عیانی که ز هر ذره پدیدی
4. G2820:4 تو اگر گوشه بگیری تو جگرگوشه و میریو اگر پرده دری تو همه را پرده دریدی
5. G2820:5 دل کفر از تو مشوش سر ایمان به مِی ‌ات خوشهمه را هوش ربودی همه را گوش کشیدی
6. G2820:6 همه گل‌ها گرو دی همه سرها گرو میتو هم این را و هم آن را ز کف مرگ خریدی
7. G2820:7 چو وفا نبود در گل چو رهی نیست سوی کلهمه بر توست توکل که عمادی و عمیدی
8. G2820:8 اگر از چهره یوسف نفری کف ببریدندتو دو صد یوسف جان را ز دل و عقل بریدی
9. G2820:9 ز پلیدی و ز خونی تو کنی صورت شخصیکه گریزد به دو فرسنگ وی از بوی پلیدی
10. G2820:10 کنیش طعمه خاکی که شود سبزه پاکیبرهد او ز نجاست چو در او روح دمیدی
11. G2820:11 هله ای دل به سما رو به چراگاه خدا روبه چراگاه ستوران چو یکی چند چریدی
12. G2820:12 تو همه طمع بر آن نه که در او نیست امیدتکه ز نومیدی اول تو بدین سوی رسیدی
13. G2820:13 تو خمش کن که خداوند سخن بخش بگویدکه همو ساخت در قفل و همو کرد کلیدی

ganjoor: sh2820 · public domain