غزل شمارهٔ ۲۸۲۷

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2827:1 بده ای دوست شرابی که خدایی است خدایینه در او رنج خماری نه در او خوف جدایی
2. G2827:2 چو دهان نیست مکانش همه اجزاش دهانشز زمین نیست نباتش که سمایی است سمایی
3. G2827:3 ببرد بو خبر آن کس که بود جان مقدسنبود مرده که کرکس کندش مرده ربایی
4. G2827:4 به دل طور درآید ز حجر نور برآیدچو شود موسی عمران ارنی گو به سقایی
5. G2827:5 می لعل رمضانی ز قدح‌های نهانیکه به هر جات بگیرد تو ندانی که کجایی
6. G2827:6 رمضان خسته خود را و دهان بسته خود راتو مپندار کز آن می نکند روح فزایی

ganjoor: sh2827 · public domain