غزل شمارهٔ ۲۹۵

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G295:1 الا ای روی تو صد ماه و مهتابمگو شب گشت و بی‌گه گشت بشتاب
2. G295:2 مرا در سایه‌ات ای کعبه جانبه هر مسجد ز خورشیدست محراب
3. G295:3 غلط گفتم که اندر مسجد مابرون در بود خورشید بواب
4. G295:4 از این هفت آسیا ما نان نجوییمننوشیم آب ما زین سبز دولاب
5. G295:5 مسبب اوست اسباب جهان راچه باشد تار و پود لاف اسباب
6. G295:6 ز مستی در هزاران چَه فتادیمبرون مان می‌کشد عشقش به قلاب
7. G295:7 چه رونق دارد از تو مجلس جانزهی چشم و چراغ جان اصحاب
8. G295:8 بخندد باغ دل زان سرو مقبلبجوشد خون ما زین شاخ عناب
9. G295:9 فتوح اندر فتوح اندر فتوحیتوی مفتاح و حق، مفتاحِ ابواب
10. G295:10 ز نفط انداز عشق آتشینتزمین و آسمان لرزان چو سیماب
11. G295:11 بر مستانش آید می به دعویخلق گردد برانندش به مضراب
12. G295:12 خمش کن ختم کن ای دل چو دیدیکه آن خوبی نمی‌گنجد در القاب

ganjoor: sh295 · public domain