غزل شمارهٔ ۳۰۶۸

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G3068:1 فرست باده جان را به رسم دلداریبدان نشان که مرا بی‌نشان همی‌داری
2. G3068:2 بدان نشان که همه شب چو ماه می‌تابیدرون روزن دل‌ها برای بیداری
3. G3068:3 بدان نشان که دمم داده‌ای از می که خویشتهی و پر کنمت دم به دم قدح واری
4. G3068:4 بگرد جمع مرا چون قدح چه گردانیچو باده را به گرو برده‌ای نمی‌آری
5. G3068:5 از آن میی که اگر بر کلوخ برریزیکلوخ مرده برآرد هزار طراری
6. G3068:6 از آن میی که اگر باغ از او شکوفه کندز گل گلی بستانی ز خار هم خاری
7. G3068:7 چو بی‌تو ناله برآرم ز چنگ هجر تو منچو چنگ بی‌خبرم از نوا و از زاری
8. G3068:8 گره گشای خداوند شمس تبریزیکه چشم جادوی او زد گره به سحاری

ganjoor: sh3068 · public domain