غزل شمارهٔ ۳۰۷۷

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G3077:1 ایا مربی جان از صداع جان چونیایا ببرده دل از جمله دلبران چونی
2. G3077:2 ز زحمت شب ما و ز ناله‌های صبوحکه می‌رسد به تو ای ماه مهربان چونی
3. G3077:3 ایا کسی که نخفت و نخفت چشم خوشتز لکلک جرس و بانگ پاسبان چونی
4. G3077:4 ایا غریب فلک تو بر این زمین حیفیایا جهان ملاحت در این جهان چونی
5. G3077:5 ز آفتاب کی پرسد که چون همی‌گردیبه گلستان که بگوید که گلستان چونی
6. G3077:6 ز روی زرد بپرسند درد دل چونستولی کسی بنپرسد که ارغوان چونی
7. G3077:7 چو روی زشت به آیینه گفت چونی توبگفت من چو چراغم تو قلتبان چونی
8. G3077:8 جواب گفت که من بازگونه می‌پرسممثال کشت که گوید به آسمان چونی
9. G3077:9 دهان گشادم یعنی ببین که لب خشکمکه تا شراب تو گوید که ای دهان چونی
10. G3077:10 ز گفت چون تو جویی روان شود در حالمیان جان و روانم که ای روان چونی
11. G3077:11 بگو تو باقی این را که از خمار لبتسرم گران شد پرسش که سرگران چونی

ganjoor: sh3077 · public domain