غزل شمارهٔ ۳۰۸

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G308:1 خوابم ببسته‌ای بگشا ای قمر نقابتا سجده‌های شکر کند پیشت آفتاب
2. G308:2 دامان تو گرفتم و دستم بتافتیهین دست درکشیدم روی از وفا متاب
3. G308:3 گفتی مکن شتاب که آن هست فعل دیودیو او بود که می‌نکند سوی تو شتاب
4. G308:4 یا رب کنم ببینم بر درگه نیازچندین هزار یا رب مشتاق آن جواب
5. G308:5 از خاک بیشتر دل و جان‌های آتشینمستسقیانه کوزه گرفته که آب آب
6. G308:6 بر خاک رحم کن که از این چار عنصر اوبی دست و پاتر آمد در سیر و انقلاب
7. G308:7 وقتی که او سبک شود آن باد پای اوستلنگانه برجهد دو سه گامی پی سحاب
8. G308:8 تا خنده گیرد از تک آن لنگ برق راو اندر شفاعت آید آن رعد خوش خطاب
9. G308:9 با ساقیان ابر بگوید که برجهیدکز تشنگان خاک بجوشید اضطراب
10. G308:10 گیرم که من نگویم آخر نمی‌رسداندر مشام رحمت بوی دل کباب
11. G308:11 پس ساقیان ابر همان دم روان شوندبا جره و قنینه و با مشک پرشراب
12. G308:12 خاموش و در خراب همی‌جوی گنج عشقکاین گنج در بهار برویید از خراب

ganjoor: sh308 · public domain