غزل شمارهٔ ۳۴۱

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G341:1 بیا کامروز ما را روز عیدستاز این پس عیش و عشرت بر مزیدست
2. G341:2 بزن دستی بگو کامروز شادی‌ستکه روز خوش هم از اول پدیدست
3. G341:3 چو یار ما در این عالم که باشدچنین عیدی به صد دوران که دیدست
4. G341:4 زمین و آسمان‌ها پرشکر شدبه هر سویی شکرها بردمیدست
5. G341:5 رسید آن بانگ موج گوهرافشانجهان پرموج و دریا ناپدیدست
6. G341:6 محمد باز از معراج آمدز چارم چرخ عیسی دررسیدست
7. G341:7 هر آن نقدی کز این جا نیست قلبستمیی کز جام جان نبود پلیدست
8. G341:8 زهی مجلس که ساقی بخت باشدحریفانش جنید و بایزیدست
9. G341:9 خماری داشتم من در ارادتندانستم که حق ما را مریدست
10. G341:10 کنون من خفتم و پاها کشیدمچو دانستم که بختم می کشیدست

ganjoor: sh341 · public domain