دیوان شمس› غزل ۳۵۰ → پیشین · پسین ←
دیوان شمس · G350 · ۷ بیت
غزل شمارهٔ ۳۵۰
هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژههای دشوار.
- G350:1 ز بعدِ وقت نومیدی، امیدیستبه زیر کوری اندر سینه، دیدیست
- G350:2 نبینی نور چون دانی تو کوریسیه نادیده کی داند سپیدیست؟
- G350:3 قرینِ صد هزاران نقش و معنینهان تصریف سلطان وحیدیست
- G350:4 که جنباننده این نقش و معنیستچو بادی رقصهای شاخِ بیدیست
- G350:5 مشو نومید از دشنام دلدارکه بعدِ رنج روزه، روز عیدیست
- G350:6 که یبقی الحب ما بقی العتابکه هر نقصی کشاننده مزیدیست
- G350:7 رها کن گفت به از گفت یابییقین هر حادثی را خود ندیدیست
ganjoor: sh350 · public domain