غزل شمارهٔ ۴۴۳

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G443:1 از دل به دل برادر گویند روزنی‌ستروزن مگیر گیر که سوراخ سوزنی‌ست
2. G443:2 هر کس که غافل آمد از این روزن ضمیرگر فاضل زمانه بود گول و کودنی‌ست
3. G443:3 زان روزنه نظر کن در خانهٔ جلیسبنگر که ظلمت است در او یا که روشنی‌ست
4. G443:4 گر روشن است و بر تو زند برق روشنشمی‌دان که کان لعل و عقیق است و معدنی‌ست
5. G443:5 پهلوی او نشین که امیر است و پهلوانگل در رهش بکار که سروی و سوسنی‌ست
6. G443:6 در گردنش درآر دو دست و کنار گیربرخور از آن کنار که مرفوع گردنی‌ست
7. G443:7 رو رخت سوی او کش و پهلوش خانه گیرکان جا فرشتگان را آرام و مسکنی‌ست
8. G443:8 خواهم که شرح گویم می‌لرزد این دلمزیرا غریب و نادر و بی‌ما و بی‌منی‌ست
9. G443:9 آن جا که او نباشد این جان و این بدناز همدگر رمیده چو آبی و روغنی‌ست
10. G443:10 خواهی بلرز و خواه ملرز اینْت گفتنی‌ستگر بر لب و دهانم خود بند آهنی‌ست
11. G443:11 آهن شکافتن بر داوود عشق چیست؟خامش که شاه عشق عجایب تهمتنی‌ست

ganjoor: sh443 · public domain