غزل شمارهٔ ۵۹۹

✦ معنای کامل این غزل

هر بیت را برای صفحهٔ خودش باز کنید — برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G599:1 امشب عجبست ای جان گر خواب رهی یابدوان چشم کجا خسپد؟ کاو چون تو شهی یابد
2. G599:2 ای عاشق خوش‌مذهب زنهار مخسب امشبکان یار بهانه‌جو بر تو گنهی یابد
3. G599:3 من بنده آن عاشق کاو نر بود و صادقکز چستی و شبخیزی از مه کلهی یابد
4. G599:4 در خدمت شه باشد شب همره مه باشدتا از ملاء اعلا چون مه سپهی یابد
5. G599:5 بر زلفِ شب آن غازی چون دلو رسن‌بازیآموخت که یوسف را در قعر چهی یابد
6. G599:6 آن اشتر بیچاره نومید شدست از جومی‌گردد در خرمن تا مشت کهی یابد
7. G599:7 بالش چو نمی‌یابد از اطلس روی توباشد ز شب قدرت شال سیهی یابد
8. G599:8 زان نعل تو در آتش کردند در این سوداتا هر دل سودایی در خود شرهی یابد
9. G599:9 امشب شب قدر آمد خامش شو و خدمت کنتا هر دل اللهی ز الله ولهی یابد
10. G599:10 اندر پی خورشیدش شب رو پی امیدشتا ماه بلند تو با مه شبهی یابد

ganjoor: sh599 · public domain