قرائت› دفتر ۲› بخش ۲۴ - حسد کردن حشم بر غلام خاص› بیت ۱۱۲۳

M2:1123 — ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیم / ورنه ما آن کور را بینا کنیم

ما ز عشق شمس دین بی‌ناخنیمورنه ما آن کور را بینا کنیم
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M2:1123

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — برگرفته از درس‌گفتارهای ضبط‌شدهٔ مثنوی او

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 35 — [00:24:17] تفسیر «لا احب الآفلین» و نقش شمس در مثنوی

و بعد می‌گوید که:

اینجا هم از عشق شمس‌الدین سخنی بر زبان مولانا می‌رود و قصه خاتمه پیدا می‌کند. تا پایان دفتر ششم دیگه شمس‌الدین نامش البته بر زبان مولانا نمی‌آید و او تحمل می‌کند این رنج فراق رو. ولی همچنان که می‌دانید، وقتی مولانا مثنوی رو می‌سرود، غزل‌های دیوان شمس رو هم می‌سرود. این دو تا در دو زمان مختلف صورت نگرفته، همزمان بوده. در کوچه و بازار و مسجد و مدرسه غزل می‌سرود و می‌رقصید و سماع می‌کرد و یاران می‌نوشتند. اونجا هرچی دلش می‌خواست شمس تبریزی می‌گفت. که:

❋

به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.