قرائت› دفتر ۲› بخش ۲۷ - آمدن دوستان به بیمارستان جهت پرسش ذاالنون مصری رحمة الله علیه› بیت ۱۴۱۸
M2:1418 — در وجود ما هزاران گرگ و خوک / صالح و ناصالح و خوب و خشوک
M2:1418
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
وجود انسان، مجموعهای از صفات متضاد حیوانی و انسانی، و نیز ویژگیهای خوب و بد است که همگی در کنار هم قرار گرفتهاند.
مولانا در اینجا به پیچیدگی و چندبُعدی بودنِ وجود انسان اشاره میکند. او با استفاده از تمثیل «بیشه» (در بیت قبل)، درون آدمی را به جنگلی تشبیه میکند که در آن، حیوانات درنده و پست (گرگ و خوک) در کنار صفات عالی و انسانی (صالح و خوب) زندگی میکنند.
این بیت تأکید میکند که انسان موجودی یکپارچه و تکساحتی نیست. در درون هر فردی، کشمکش دائمی میان نیروهای متضاد برقرار است. «گرگ» نماد حسادت و درندگی، و «خوک» نماد حرص و شهوت است—همانطور که در ابیات پیشین توضیح داده شده است. در مقابل، «صالح» (نیکوکار) و «خوب» (زیبا) نمایانگر جنبههای روحانی و الهی وجود ما هستند.
نکتهی کلیدی این است که هیچکس ذاتاً کاملاً خوب یا کاملاً بد نیست. وجود ما میدان نبردی است که در آن، این صفات گوناگون برای تسلط بر شخصیت ما با یکدیگر در جدالاند. همانطور که مولانا در ابیات بعدی توضیح میدهد، سرنوشت و صورت باطنی ما در روز حشر، به این بستگی دارد که کدام یک از این صفات بر وجود ما «غالب» شده باشد.
- خشوک
- زشت، پست، بیارزش، فرومایه
- صالح و ناصالح
- نیکوکار و بدکار، درست و نادرست
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.