قرائت› دفتر ۲› بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفتهای را کی مار در دهانش رفته بود› بیت ۱۸۹۴
M2:1894 — چون بدید از خود برون آن مار را / سجده آورد آن نکوکردار را
چون بدید از خود برون آن مار راسجده آورد آن نکوکردار را
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M2:1894
❋ ❋ ❋
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.