قرائت› دفتر ۲› بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفته‌ای را کی مار در دهانش رفته بود› بیت ۱۹۰۵

M2:1905 — بس ثنایت گفتمی ای خوش خصال / گر مرا یک رمز می‌گفتی ز حال

بس ثنایت گفتمی ای خوش خصالگر مرا یک رمز می‌گفتی ز حال
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M2:1905

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.