قرائت› دفتر ۲› بخش ۹ - گمان بردن کاروانیان که بهیمهٔ صوفی رنجورست› بیت ۲۴۳

M2:243 — چونک صوفی بر نشست و شد روان / رو در افتادن گرفت او هر زمان

چونک صوفی بر نشست و شد روانرو در افتادن گرفت او هر زمان
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M2:243

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.