قرائت› دفتر ۲› بخش ۹۲ - قصهٔ اعرابی و ریگ در جوال کردن و ملامت کردن آن فیلسوف او را› بیت ۳۲۰۸
M2:3208 — حکمت دنیا فزاید ظن و شک / حکمت دینی پرد فوق فلک
M2:3208
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
دانش و خردی که صرفاً به امور دنیا میپردازد، انسان را در شک و گمان رها میکند، اما معرفت و حکمت الهی، روح انسان را به اوج معنوی میرساند.
این بیت در ادامهٔ گفتگوی مرد عرب با فیلسوف بیان میشود. عرب، حکمت فیلسوف را که از جنس «حکمت دنیا» است، رد میکند. از نظر او، این نوع دانش که از طبع و خیال سرچشمه میگیرد و از نور الهی بیبهره است (بیت قبل)، حاصلی جز افزایش تردید و سردرگمی ندارد. این دانش، انسان را در لایههای سطحی واقعیت و چون و چراهای بیپایان گرفتار میکند.
در مقابل، «حکمت دینی» قرار دارد. این حکمت، معرفتی است که از منبع وحی و شهود الهی نشأت میگیرد. کارکرد این حکمت، رهاییبخش است؛ به جای آنکه انسان را در زمینِ شک و گمان میخکوب کند، به او بال پرواز میدهد تا از عالم مادی فراتر رود و به حقایق معنوی دست یابد. این پرواز «فوق فلک»، استعارهای از عروج روحانی و رسیدن به یقینی است که فراتر از استدلالهای عقلی و دنیوی قرار دارد.
- ظن
- گمان، شک، پندار
- فوق
- بالایِ، بر فرازِ
- فلک
- آسمان، سپهر
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.