قرائت دفتر ۲ بخش ۲۳ - قسم غلام در صدق و وفای یار خود از طهارت ظن خود بیت ۹۹۷

M2:997 — یک زمان بی کار نتوانی نشست / تا بدی یا نیکیی از تو نجست

یک زمان بی کار نتوانی نشستتا بدی یا نیکیی از تو نجست
حتی یک لحظه هم نمی‌توانی بیکار بنشینی،تا آنکه کار خوب یا بدی از تو سر بزند.
انسان ذاتاً موجودی فعال است و نمی‌تواند آرام و ساکن بماند؛ همواره میلی درونی او را به انجام کاری، چه خوب و چه بد، وامی‌دارد.

M2:997

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.