قرائت دفتر ۴ بخش ۴۶ - باز آمدن آن شاعر بعد چند سال به امید همان صله و هزار دینار فرمودن بر قاعدهٔ خویش و گفتن وزیر نو هم حسن نام شاه را کی این سخت بسیارست و ما را خرجهاست و خزینه خالیست و من او را بده یک آن خشنود کنم بیت ۱۱۸۷

M4:1187 — آدمی اول حریص نان بود / زانک قوت و نان ستون جان بود

آدمی اول حریص نان بودزانک قوت و نان ستون جان بود
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M4:1187

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — برگرفته از درس‌گفتارهای ضبط‌شدهٔ مثنوی او

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 10 — [00:46:45] انسان دو طبقه: امیال زیرین و خواسته‌های رفیع

این تقسیم‌بندی فوق‌العاده است در واقع، اهمیت داره. نه به لحاظ فلسفی و تبیین نسبت روح و بدن، به لحاظ شناخت خود آدمی. ببینید، خود مولوی نسبت به این اولین سخن صریح و ساده‌ای که میگه، میگه:

خب؟ این خواسته‌های اولیه ماست که به بدنمون برسیم، به معده‌مون، به خوراکمون، به لباسمون، به جامون، به غرایضمون.


جلسهٔ 10 — [00:46:45] انسان دو طبقه: امیال زیرین و خواسته‌های رفیع

خب؟ این خواسته‌های اولیه ماست که به بدنمون برسیم، به معده‌مون، به خوراکمون، به لباسمون، به جامون، به غرایضمون.

به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.