M4:1449 — اَحمقان سَروَر شُدَستَند و زِ بیم / عاقِلان سَرها کِشیده دَر گِلیم

جلسهٔ 14 — [26:12:00] شکایت مولانا از زمانه: جاهلان سرور و عاقلان در گلیم

بعد این جمله رو نقل می‌کنه که:

دو وصف برای امت پیامبر می‌آورد. این دومیش مأخوذ از نهج‌البلاغه است. یکی اینکه بنگر کاروان ره زده، هر طرف غولی‌ست کشتی‌بان شده. مدعیان ناخدایی، مدعیان هدایت فراوان شده‌اند. باید بیای و بساط این‌ها رو جمع کنی، درنوردی. دوم اینکه بلایی که به سر امت اسلام آمده، همون بلایی‌ست که حین بعثت عرب‌ها به او مبتلا بودند. همون که در نهج‌البلاغه هم به صراحت آمده است: «به ارض عالمها ملجم و جاهلها مکرم».

جلسهٔ 14 — [26:12:00] شکایت مولانا از زمانه: جاهلان سرور و عاقلان در گلیم

امام علی می‌فرمودند در نهج‌البلاغه است در جلد اول که پیامبر در سرزمینی ظهور کرد و مبعوث شد که عالمان لجام بر دهان داشتند و جاهلان مکرم بودند. «به ارض عالمها ملجم و جاهلها مکرم». عین این تعبیر رو مولانا آورده:

و بعد چی؟