قرائت› دفتر ۴› بخش ۵۴ - تفسیر یا ایها المزمل› بیت ۱۴۸۳
M4:1483 — نیزهبازی اندرین کوههای تنگ / نیزهبازان را همیآرد به تنگ
M4:1483
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 33 — [00:37:06] خیال متصل و منفصل و مراتب هستی
از خیال هم که میآد پایینتر، باز جهان تنگتر میشه. به این معناست که این جهان ما خیلی تنگه، خیلی کارا رو ما نمیتونیم بکنیم، خیلی محالات توی این دنیا وجود داره. شما از این عالم که بگذرید به عالم خیال برید، بسیاری از محالات اینجا اونجا ممکن میشوند. برای اینکه ناممکنها و تضادها بستگی به فضا داره. دقیقاً مثل اینکه توی این فضایی که ما الان نشستیم، همه کارو نمیشه کرد. به قول مولانا:
فرض کنید یه کسی بخواد تو این اتاق کوچیک و با این سقف کوتاه نیزهبازی بکنه مثلاً. خب نمیشه دیگه. محال است. اما شما فضا رو فراخ کنید، در بیابان، در یک میدان بزرگ، خب نیزهبازی. ملاصدرا عیناً همین رو میگه. میگوید که، میگوید که وقتی میگیم دو چیز تضاد دارن با هم نمیخورن، این به اصطلاح منوط به زمینه است، مربوط به فضاییست که این تضاد رو در او تعریف میکنیم. نه هر چه که در جهان ماده متضاد است و محال است، در جهان بالاتر از ماده هم محال است. نه اونجاها میشه.
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.