قرائت دفتر ۴ بخش ۶۶ - حکایت آن مداح کی از جهت ناموس شکر ممدوح می‌کرد و بوی اندوه و غم اندرون او و خلاقت دلق ظاهر او می‌نمود کی آن شکرها لافست و دروغ بیت ۱۷۶۴

M4:1764 — وا رهیده از جهان عاریه / ساکن گلزار و عین جاریه

وا رهیده از جهان عاریهساکن گلزار و عین جاریه
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M4:1764

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.