قرائت دفتر ۴ بخش ۷۴ - رقعهٔ دیگر نوشتن آن غلام پیش شاه چون جواب آن رقعهٔ اوّل نیافت بیت ۱۹۴۶

M4:1946 — عقل دشنامم دهد من راضیم / زانک فیضی دارد از فیاضیم

عقل دشنامم دهد من راضیمزانک فیضی دارد از فیاضیم
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M4:1946

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — برگرفته از درس‌گفتارهای ضبط‌شدهٔ مثنوی او

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی

شرح

جلسهٔ 18 — [58:53:00] عشق، تیزکننده تیغ عقل است

شحنه یعنی پاسبان دیگه. می‌گه وقتی پادشاه میاد، پاسبان قایم می‌شه از ترسش. خب اون عقل و اون عشق همون نسبت و ارتباط رو دارن با هم. اون عقل سودجو، سوداگر، تاجر صفت. اما عقلی که در مقام فهمیدن و شناختنه، اصلاً و ابداً مولانا اون رو ملامت نمی‌کنه، تحقیر نمی‌کنه، به هیچ وجه. و به قول خودش می‌گه:

عقل حتی با آدم فحش بده هم مطبوعه. برای اینکه عقله که داره این فحش رو می‌ده، نه جهل.

به زبانِ تو — AI

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.