قرائت› دفتر ۴› بخش ۷۴ - رقعهٔ دیگر نوشتن آن غلام پیش شاه چون جواب آن رقعهٔ اوّل نیافت› بیت ۱۹۴۶
M4:1946 — عقل دشنامم دهد من راضیم / زانک فیضی دارد از فیاضیم
عقل دشنامم دهد من راضیمزانک فیضی دارد از فیاضیم
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی
M4:1946
❋ ❋ ❋
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
عبدالکریم سروش
از درسگفتارهای مثنوی
شرح
جلسهٔ 18 — [58:53:00] عشق، تیزکننده تیغ عقل است
شحنه یعنی پاسبان دیگه. میگه وقتی پادشاه میاد، پاسبان قایم میشه از ترسش. خب اون عقل و اون عشق همون نسبت و ارتباط رو دارن با هم. اون عقل سودجو، سوداگر، تاجر صفت. اما عقلی که در مقام فهمیدن و شناختنه، اصلاً و ابداً مولانا اون رو ملامت نمیکنه، تحقیر نمیکنه، به هیچ وجه. و به قول خودش میگه:
عقل حتی با آدم فحش بده هم مطبوعه. برای اینکه عقله که داره این فحش رو میده، نه جهل.
❋
به زبانِ تو — AI
❋
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.