قرائت› دفتر ۴› بخش ۷۷ - اعتراض کردن معترضی بر رسول علیهالسلام بر امیر کردن آن هذیلی› بیت ۲۰۷۳
M4:2073 — چونک کوته میکنم من از رَشَد / او به صد نوعم بگفتن میکشد
M4:2073
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 01 — [02:10:35] پرسش و پاسخ: خاموشی مولانا و الهام
ج: در اینکه مولانا اقلاً در پارهای از موارد و پارهای از موارد و مواقع، مورد و مشمول الهام واقع میشده، به نظر من جای تردید نیست. حالا ولو اینکه ما نتوانیم معین کنیم به دقت که کجا و چگونه. خود مولانا چند جا این اشاره رو میکنه که یک کشندهای هست که من رو میکشه. گاهی من میخوام حرف نزنم.
جلسهٔ 03 — [00:03:55] چرا مولانا مثنوی را به قرآن تشبیه میکرد؟
یه «او»یی که ما نمیدانیم این او کیست و گاهی مولانا
جلسهٔ 04 — [01:13:52] مولانا، زبان حق و نیای که در او میدمند
این «او»هایی که معین نمیکند مرجع ضمیر کیست ولی پیداست که کسی است، نیرویی است، یک شعوری است که او رو به گفتن وامیدارد. به تعبیر مولوی مثل جنین در درون او نشسته است و از درون با او بازی میکند و به او فرمان میدهد. و هم به تعبیر خود مولانا:
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.