قرائت› دفتر ۴› بخش ۹۲ - حمله بردن این جهانیان بر آن جهانیان و تاختن بردن تا سینور ذر و نسل کی سر حد غیب است و غفلت ایشان از کمین کی چون غازی به غزا نرود کافر تاختن آورد› بیت ۲۴۵۷
M4:2457 — گر مراقب باشی و بیدار تو / بینی هر دم پاسخ کردار تو
M4:2457
شرحِ سروش — برگرفته از درسگفتارهای ضبطشدهٔ مثنوی او
شرح
جلسهٔ 33 — [01:03:41] تفسیر سوم: جهان به عنوان رؤیا و مرگ به عنوان بیداری
اما اکثریت «إِذَا مَاتُوا انْتَبَهُوا». وقتی مردن بیدار میشن. و اونجا تازه میفهمن که عجب ما تا حالا در خواب بودیم و خواب میدیدیم و همه اونچه رو که دیدیم خواب بوده، یعنی سایه حقیقت بوده، یعنی رؤیا بوده، یعنی تفسیرش بعداً روشن میشه. خب یکی از اونا که پیامبران برای ما گفتن همینه دیگه. میگن شما کارهایی که تو این دنیا میکنید، نیک و بد، تفسیرش بعداً روشن میشه. یعنی همین که میگن بهشت میرین. ببینید بهشت تأویل این خوابه. جهنم تأویل این خوابه. ما اینجا داریم خواب میبینیم. چه کار نیک میکنیم، چه کار بد، چون بیدار نیستیم. میگم به قول مولوی گفت:
اگه بیدار باشی که جزای کارو میبینی، بهشتو میبینی، جهنمو میبینی. ولی خب این حکم اولیته. اکثریت در غفلتاند، در خواباند، خواب میبینند. و به یک معنا شکار سایه میکنند. نمیدونن هم که سایه است. برای اینکه اجازه ندارن بالا سرشون رو نگاه کنن. گفت به قول خیام:
به زبانِ تو — AI
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.