قرائت› دفتر ۴› بخش ۱۳۰ - تصدیق کردن استر جوابهای شتر را و اقرار کردن بفضل او بر خود و ازو استعانت خواستن و بدو پناه گرفتن به صدق و نواختن شتر او را و ره نمودن و یاری دادن پدرانه و شاهانه› بیت ۳۴۱۰

M4:3410 — هم‌چو آدم زلتش عاریه بود / لاجرم اندر زمان توبه نمود

هم‌چو آدم زلتش عاریه بودلاجرم اندر زمان توبه نمود
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M4:3410

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.