قرائت› دفتر ۴› بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می‌رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می‌بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن‌تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره› بیت ۳۷۴۰

M4:3740 — سبق بی‌چون و چگونهٔ معنوی / سابق و مسبوق دیدی بی‌دوی

سبق بی‌چون و چگونهٔ معنویسابق و مسبوق دیدی بی‌دوی
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M4:3740

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.