قرائت› دفتر ۴› بخش ۳۹ - حکایت آن پیر عرب کی دلالت کرد حلیمه را به استعانت به بتان› بیت ۹۶۹

M4:969 — گاه طفلم را ربوده غیبیان / غیبیان سبز پر آسمان

گاه طفلم را ربوده غیبیانغیبیان سبز پر آسمان
✦ ارائهٔ این بیت به فارسی

M4:969

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.